چی بگم از غم عشقت؟عزیزم!گلایه کم نیست!

وقتی عکساتو می بینم حتی اشکام کم میارن!

مال من نموندی اما تو رو انگار همه دارن

این روزای بی تو بودن لحظه لحظه ش پره مرگه

غم رفتنت رو قلبم قصه ی گل و تگرگه

کاش می شد که ماه بمونم همیشه تو آسمونت

نه نمی خوام که دوباره من بشم بلای جونت

نازنین ببخش که اونقدر مهربون بودم واسه تو

بی خیال تو و عشقت بی خیال رفتن تو!!!!!

          نثار آخرین لبخند خداحافظیت...!

هرچی بود بین من و تو از همین لحظه تموم شد

اون روزایی که نبودی هرشبم اشک و دعا بود

برای داشتن عشقت امیدم فقط خدا بود

حیف این قلب دیوونه که به پای تو بمونه

کاش از اول می دونستم عشق تو باد هوا بود

همه آرزوم تو بودی اسم رو لبم تو بودی

اولین عشق تو قلبم خواب هر شبم تو بودی

حالا این روزا که نیستی شب تا صبح اشکه تو چشمام

عشق تو هستی من بود توی تک تک نفسهام!

        شرمنده کرد مرا

و یا شاید

         ـــ شرمنده

                     کرد مرا!

روحم قطره قطره میخ می شود

بر بدنم

      جسمم

               دست های سرد و بی حسم

و نمی دانم چرا!

و نمی دانم چرا کک های بدن تو آن قدر مهربان شده اند که تورا نمی گزند؟؟!!

وان زمان که روحم را لا جرعه سر کشیدی

ـــــ لاجرعه سرکشیدی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

فکرش را نکردی که بالا میاوریش ؟؟؟

روحم استفراغ می شود

استفراغ می کند

استفراغ می کنی

استفراغ می شوی!

برای روحی که ظرفیت محبت را نداشت

و یا شاید

    محبتی که ظرفیت روح را

دست هایم خالی ست

دیر زمانی ست که دست هایم خالی ست

و انگشتان مهربانت

اشک هایم را از روی گونه هایم پاک نمی کند

و چشمهای تو!!

      و چشم های تو پلی شده است میان من و مرگ روحم

کاش تنهایم نمی گذاشتی

               کاش می توانستم

                                 باز بگویم

                                         "دوستت دارم"

و یا بگویم

            "صبح بخیر مهربانم"

دست هایم خالی ست!!

و شاید بهتر از قبل

مرا ببخش

مرا ببخش که آن قدر دوستت داشتم!!

دارم از تو برای تو می خونم

سکوت لحظه های تلخ و بشکن

نذارن اینجا تک و تنها بمونم

حالا هرجا که هستی باورم کن

بدون با یاد تو تنها ترینم

هنوزم زیر رگبار ترانه

کنار خاطرات تو می شینم...!

که تبه گشت و گذشت .

وچه پیوند صمیمیت ها

که به آسانی یک رشته گسست.

چه امیدی چه امید ؟

چه نهالی که نشاندم من و بی بر گردید .

من دلم می سوزد

که قناری ها را پر بستند .

که پر پاک پرستو ها را بشکستند .

و کبوتر ها را

     ـ آه کبوتر ها را...

وچه امید عظیمی که به عبث انجامید.

....

می نخور با همه کس تا نخورم خون جگر   

                                سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم

زلف را حلقه مکن تا نکنی دربندم 

                                         طرّه را تاب مده تا ندهی بر بادم

یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم

                                         غم اغیار مخور تا نکنی نا شادم

رخ بر افروز که فارغ کنی از برگ گلم 

                                       قد بر افراز که از سرو کنی آزادم

شمع هر جمع مشو ورنه بسوزی ما را

                                        یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم

شهره شهر مشو تا ننهم سر در کوه

                                      شور شیرین منما تا نکنی فرهادم

حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روی

                                         من از آن روز که دربند توام آزادم

*غزل:حافظ...اجرا:محسن نامجو

آهی از سر رسیدن نکشیده و کشیده

 غم سر گردونیامو با تو صادقانه گفتم

اسمی که اسم شبم بود با تو عاشقانه گفتم

با تنم زخمی اگه بود بی رمغ بود اگه پاهام

تازه تازه با تو گفتم اگه کهنه بود دردام

منه سرگردون ساده تو رو صادق می دونستم

 این برام شکسته اما تو رو عاشق می دونستم

تو تموم طول جاده که افق برابرم بود

شوق تو راه توشه من اسم تو همسفرم بود

منه دل شیشه ای هر جا هر شکستن که شکستم

زیر کوه بار غصه هر نشستن که نشستم

عشق تو از خاطرم برد که نحیفمرو پیاده

تو رو فریاد زدمو باز خون شدم تو رگ جاده

منه سرگردون ساده تو رو صادق می دونستم

 این برام شکسته اما تو رو عاشق می دونستم

نیزه نم باد شرجی وسط دشت تابستون

تازیانه های رگبار توی چله زمستون

نتونستن نتونستن  جلوی منو بگیرن

از من خسته ی خسته شوق رفتن و بگیرن

حالا که رسیدم اینجا پر غصه برا گفتن

پر نیاز تو برای آه کشیدن و شنوفتن

منه سرگردون ساده تو رو صادق می دونستم

 این برام شکسته اما تو رو عاشق می دونستم

تو رو با خودم غریبه از خودم جدا می بینم

خودمو پر از ترانه تو رو بی صدا می بینم

منه سرگردون ساده تو رو صادق می دونستم

 این برام شکسته اما تو رو عاشق می دونستم

اون همیشه با محبت برای من دیگه نیستی

نگو صادقی به عشقت آخه چشمات می گه نیستی

*اجرا:داریوش